In mijn werk als vertrouwenspersoon bij een middelgrote sportvereniging merk ik dat bereikbaarheid soms een uitdaging is. Zeker in een cultuur waar ‘we lossen het onderling wel op’ nog diepgeworteld zit. Ik ben benieuwd hoe collega-vertrouwenspersonen hiermee omgaan.

Zelf organiseer ik sinds kort een ‘koffiemomentje’ elke eerste woensdag van de maand. Geen spreekuur, geen vaste vragenlijst, gewoon even laagdrempelig kennismaken. Dit haalt bij sommige leden toch al een drempel weg.

Daarnaast heb ik samen met het bestuur een korte infographic gemaakt over mijn rol en wanneer je mij kunt inschakelen. Deze hangt nu in het clubhuis én we verspreiden 'm via de nieuwsbrief.

🔎 Vraag aan jullie:
Wat werkt bij jullie vereniging om zichtbaar en benaderbaar te blijven? Zijn er creatieve ideeën of succesverhalen die ik kan meenemen?

Laten we elkaar hier inspireren — ik lees graag jullie ervaringen! 👇